Tiyatronun sadece pratiğine değil, bu pratiğe temel oluşturan teorileri de üretmiş ve

tiyatronun sanılanın aksine, “iki kalas, bir hevesten” çok daha önemli işlevlerinin

olduğunu düşünen tiyatro insanlarıdır hepsi. Tiyatronun üç duvarının arasında kalan

alanın yani sahnenin, nasıl hayata daha çok yaklaştırılacağını, hayatı ve insanı

“sahnede” nasıl estetize edebileceğinin bir disiplini olarak “sahneye koymanın”

araştırılması. Antoine, Sahneye Koyma Sanatı ile ilgili bakın neler yazıyor:

“Bence, çağdaş sahneye koyuculuk-gerçekte, günümüzde olduğu gibi- sadece özel

çerçevesi içinde eyleme uymakta kalmamalı, aynı zamanda eylemin asıl karakterini belirleyip

havasını da yaratmalıdır.”

Tiyatronun bir disiplini olarak düşünebileceğimiz bu alanda değerli tiyatro insanlarının

kaleme aldıklarını yine şair, tiyatrocu, sanat ve kültür insanı Suat Taşer’ in çevirisi ile

sunuyoruz okurlarımıza.