Gittikçe yüzeyselleşen, içeriğini yitiren ilişkilerin oluşturduğu günümüz yaşamında duyarsız, ikiyüzlü bir toplumsal anlayışın kıskaçları arasında sıkışan, ama yitirmekte olduğu sesinin peşine düşüp kendi ayak izlerini arayan, bu arayış sırasında bireysel zayıflıklarına ya da toplumsal yozlaşmaya teslim olmayan, kendini ve dünyayı yeniden yaratma cesaretini göstermeye çalışan, bu uğurda acı çeken gerçek insan’ın konudan konuya, ortamdan ortama sıçrayan öyküleri var Taraça’da.