“Bu kitapta yaşadığım kişisel tanıklıkları, izlenimleri, dostlarımla yaptığım söyleşmeleri

bir araya getirmeye çalıştım. “Günlerden Bir Gün” diye yazmaya oturduğumda,

ülkemizin az tanınan, çok tanınan, ama güçlerince etkinliği olan bir bölüm aydınımızın

rötuş istemeyen geçit resmi çıktı ortaya. Benim için değerli ve anlamlı olan bunca

insanla bir zamanlar yaşamın kesişen koşullarında soluk alıp vermemiz; bir yerden

bir yere yürümüş olmamızdır. Belki daha da önemlisi, sürüp gelen, üstüne hiç gölge

düşmemiş dostluklardır. Bu kitapta yazmadan geçemediğim bazı kişiler oldu.

Bunlarla ilgili gözlemlerimi yazmak için kendimi inandırıp zorlarken gerekçem şuydu:

Kendi alanlarında ünlü bu kişilerin “sevimsiz” bulduğum davranışlarını onlar henüz

yaşarken yazmalıydım. Böylesi tanıklığımı da birlikte götürmek istemiyordum. Yaşamın

sürekli deviniminde kimliğimize, kişiliğimize sinmiş renkleri, sesleri ve yüzleri yeniden

anımsayarak, sanki onları ölümün eline hepten bırakmayacağımız umudunu taşıyorum.