Çünkü kıyıya paralel yüzmek bir başarı öyküsü değil, hayatta kalma tekniğidir bu ülkede.

O yaz, hayatımın en güzel yazı mıydı, bilmiyorum… Ama yetişkin olmadan önceki son yazımdı, bunu çok iyi biliyorum. Yetişkinlik; olmak istediğin bir şey değildir, hatta istemezsin bile. Ama bir bakmışsın ki oluvermişsin. Ergenliğin hem fiziksel hem de psikolojik tarafları vardır ama yetişkinlik tamamen psikolojiktir. Bir an gelir bir el uzanır, içindeki çocuğu çıkartıp yerine asık suratlı, ciddi, profesyonelce saygılı birini koyuverir. Gerçek saygı içten gelir, profesyonel olanıysa sonradan yüklenen bir aplikasyon gibidir. Küçüklerimi sevmek tamam da menfaatimin olabileceklerini saymak nedir? Neyse ya, bunlar derin konular.

Kıyıya Paralel’de, Karadeniz’in “sözde turizm cenneti” olarak kabul edilen küçük bir sahil kasabasında 90’larda geçen bir büyüme hikâyesi anlatılıyor. Dönemin siyasileri, Televole ünlüleri sayfalar arasında bir görünüp bir kayboluyor ama şarkıları, kahramanların hayatlarına eşlik ediyor. Dostlar arasında en kötü anılarımızı anlatırken bile güleriz ama eski fotoğraflara bakmak hüzün verir ya, işte bu kitap o fotoğrafların komik öyküsünü okumaya davet ediyor sizleri.